I Will Follow You Into The Dark

..ve vardı
uyandı
uyumuyordu ama uyanmıştı
biri onu uyandırmıştı
onu buraya kadar takip eden bir şey
onu terketmeyen bir şey
hissediyordu
yaşadığını hissediyordu
geri geldiğini

onu takip etmişti
ama şimdi nerdeydi "o"?
bunu yapanın "o" olduğunu biliyordu ama nerdeydi şimdi?
"o"nun yaptıklarının boşa gitmesine izin veremezdi
gözünü kapattı
hissetmeye çalıştı
ve yeniden açtı gözlerini
bu sefer gerçekti gördükleri

kilise benzeri bir yapının içindeydi
burda hiç bulunmamıştı ama "o" buradan bahsetmişti
şimdi onu buraya getirmişti "o"
"o"'nun başladığı yere...

[I Will Follow You Into the Dark dinlerken yazıldı, okunurken dinlenmesi tavsiye edilir]
[son 2 yazıdaki karakterin geri döndüğü an oluyo galiba bu, nasıl oldu bilmiyorum ama bu ayki tüm yazılarda bir devam durumu var. böyle devam eder umarım ]

Life

kafana silah dayalı olduğunda
son anında ne düşünür ki insan?
yaptıklarını yapamadıklarını
nerden geldiğini nerde olduğunu
nerde olmak istediğini
isteklerini
hatalarını
en çok da hatalarını, artık düzeltme şansı olmadığı hatalarını
birazdan bitecektir her şey sanki hiç olmamış gibi
belki başka bir yere gidecek belki de yok olacaktı
ya yok olursa? nasıl olurdu ki
düşünürdü sık sık bunu ama her seferinde
içindeki boşluktan başka bir şey hissetmezdi
bundandı yaşamak isteyişi
korkuyordu yok olmaktan
ama şimdi?
sonuna geldiğinde hayatın
kaç kişi yeteri kadar yaşadığını düşünür?

şaşıyordu intihar edenlere, kendi canına kıyanlara
bir insan nasıl vazgeçebilirdi olmaktan?
onu kendini yok etme seviyesine ne getirebilirdi?
isterse kaçamayacağı ne vardı ki?
en baştan başlayamacağı?

bundandı üzülüyordu onlara
hayata isteyerek veda edenlere
her şeyi bırakıp hiç olmayı seçenlere

baktığında arkasına
gördüğü hayat yeterli değilse eğer
ve önünde bir yaşam dururken
nedendir seçmek intiharı?

ve şimdi kendisi
hiç beklemediği bir anda
bitiyordu kendi hayatı
huzur değildi hissettiği

nerdeyse hissetmiyordu artık
yapamadıklarına dair üzülmüyordu da
tetik çekilmişti artık
tek düşündüğü kendisiydi
hayatta kalmak istiyordu
gitmek istemiyordu
daha çok gençti
korkuyordu
son ana kadar
burda kalmak istiyordu
yapabildiklerini yapmak
yapamasa bile kalmak
sonra merminin değdiğini hissetti

acıyordu
ölmek istiyordu kurtulmak için acıdan
intihar edenler gibi ölmek istiyordu
anlıyordu artık onları
engel olamadığı acının ne olduğunu
neden ölmek istediklerini
acıdan kaçamıyorlardı onlar da
şimdi onun kaçamadığı gibi

ve bitti
vucudu kendini bıraktı
düşüyordu yere
hissizleşti
hiç bir şey hissetmiyordu
ve huzur
artık huzurluydu
neden bilmiyordu ama huzurluydu
fazla üzün sürmedi yine de
çünkü yoktu artık..

[diğer yazı "..ve vardı artık" diye başlıcak bu karakterin yeniden doğuşu falan, aslında karakterle alakası yoktu ama uydu gibi hayalete]

San Marino

rüzgar esiyordu, orası hakkında aklında kalan asıl şey buydu rüzgarlıydı, onu alıp götürmek isteyen bir rüzgar
tüm şehri gören bu tepenin üzerinde oturmuş şehri izliyordu
yaşadıklarını olanları
ama daha çok diğer insanların yaşadıklarını, onun yüzünden çektiklerini
,onlara verdiği acıyı düşünüyordu
hepsi ordaydı
çözmesi için oraya gitmeliydi ama korkuyordu
istenmiyordu orda
sevilmiyordu
hiç biri kendi suçu olmasa da oraya geri dönemiyordu
her şey kötüye giderken ve bunu durdurabilcekken
onlar -hayatı kötüye gidenler- onu istemiyordu
şimdi ne yapabilirdi ki?
yardım istemeyenlere yardım edebilir miydi?_
kendinden nefret edilen o şehre gidip orayı değiştirebilir miydi?
buydu belki acısını dindirmesinin tek yolu
oraya gitmek ilk defa gitmiş gibi
ama bu sefer daha farklı olmalıydı, hatalarını biliyordu
yaptıklarının sonuçlarını biliyordu
anlamıştı
kalktı ayağa bunun için
istenmese de
istediği başka yer yokken gidebileceği tek yer orasıydı
sonra yanında duran küçük kız çocuğu konuştu
sizin şehirlere girmeniz yasak

haklıydı kız çocuğu
dünyaya bağlı kalan ruhlar bir engele takılmadan gidebilirdi her yere ama
şehirler korunuyordu, o şehir için canlarını verenler tarafından ve bu onların lanetiydi de
dışardaki ruhlar dünyadan bir süre sonra ayrılabilseler de bu ruhlar şehirle birdiler
onlar şehirdi
şehir onlardı
ve karar verdi
şehre girmek için
o da şehrin bir parçası olacaktı