San Marino

rüzgar esiyordu, orası hakkında aklında kalan asıl şey buydu rüzgarlıydı, onu alıp götürmek isteyen bir rüzgar
tüm şehri gören bu tepenin üzerinde oturmuş şehri izliyordu
yaşadıklarını olanları
ama daha çok diğer insanların yaşadıklarını, onun yüzünden çektiklerini
,onlara verdiği acıyı düşünüyordu
hepsi ordaydı
çözmesi için oraya gitmeliydi ama korkuyordu
istenmiyordu orda
sevilmiyordu
hiç biri kendi suçu olmasa da oraya geri dönemiyordu
her şey kötüye giderken ve bunu durdurabilcekken
onlar -hayatı kötüye gidenler- onu istemiyordu
şimdi ne yapabilirdi ki?
yardım istemeyenlere yardım edebilir miydi?_
kendinden nefret edilen o şehre gidip orayı değiştirebilir miydi?
buydu belki acısını dindirmesinin tek yolu
oraya gitmek ilk defa gitmiş gibi
ama bu sefer daha farklı olmalıydı, hatalarını biliyordu
yaptıklarının sonuçlarını biliyordu
anlamıştı
kalktı ayağa bunun için
istenmese de
istediği başka yer yokken gidebileceği tek yer orasıydı
sonra yanında duran küçük kız çocuğu konuştu
sizin şehirlere girmeniz yasak

haklıydı kız çocuğu
dünyaya bağlı kalan ruhlar bir engele takılmadan gidebilirdi her yere ama
şehirler korunuyordu, o şehir için canlarını verenler tarafından ve bu onların lanetiydi de
dışardaki ruhlar dünyadan bir süre sonra ayrılabilseler de bu ruhlar şehirle birdiler
onlar şehirdi
şehir onlardı
ve karar verdi
şehre girmek için
o da şehrin bir parçası olacaktı